Hiztegia: I
iakutsi. Nagusia.
β
Erakutsi, irakatsi.
π EnseΓ±ar, instruir.
iatze, Iatzia. Izena.
β
Iratze., β
Garoa.
β iratzia, iratze
π Helecho.
ibai, Ibaiya. Izena.
β
Ibai.
π RΓo.
Ibarre. Toponimia.
β
Ibarrekuk.
iel. Adberbioa.
β
iel.
π behorra edo astemea arreske
π estar en celo la yegua o burra.
ihartu. Nagusia.
β
Ihartu., β
Lehortu., β
Idortu.
π Secarse.
ikara, Ikara. Izena.
β
Ikara., β
Beldurra.
π Miedo, pavor, pΓ‘nico.
ilintxa, ilintxa. Izena.
β
ilinti.
π Egur zati erdi errea, ongi egin gabeko ikatza.
π tizΓ³n.
ilunpats, ilunpatsa. Izena.
π Ilunabar iluna
iΓ±aurkiΓ±, iΓ±aurkiΓ±a. Izena.
β
inaurkin.
π Belar zakarra(iratzea, orbela eta antzekoak) behiari lotarako jartzen zaiona eta baita gorotzetarako erabiltzen dena ere.
iΓ±aus. Adberbioa.
β
iraus.
π Ahardia, txerri emea, arreske edo araldian.
π cerda en celo.
ira in. Nagusia.
β
Igeri egin.
π Nadar.
Iraurtza. Toponimia.
irazbidia. Izena.
β
Irabazpide / Ogibide.
π Dirua irabazteko bidea.
π Negocio / Oficio.
irazkittu. Nagusia.
β
iragazi.
π colar., π filtrar.
irraako, Irraakua. Izena.
β
Elkarri lotuta egiten den dantza.
π Bailar un baile "agarrado".
irriyo, Irriyua. Izena.
β
Erreka., β
Errio.
π RΓo pequeΓ±o.
iruikor. Adjektiboa.
β
irudikor.
π Besteren hitz eta egiteetan gaiztakeria edo asmo txarra ikusteko joera duena
π receloso/a.
iruikortu. Nagusia.
β
irudikortu.
π Irudikor bihurtu.
π volver(se) receloso, -a;.
Irun. Toponimia.
β
Irun.
IruΓ±arrene. Toponimia.
β
Kontzejutxiki.
itoti (1), itotiya. Izena.
β
tanta.
π gota.
itoti (2), itotiya. Izena.
β
Itogin.
π gotera.
ituizur, ituizura. Izena.
β
itaxur, itogin.
β ittuxura
π Ura tantaka erortzen den sabai edo teilatuaren gunea; tantaka erortzen den ur hori bera.
π gotera.
β OEHren arabera gure inguruneko aldaera propioa da.
Iturriotz. Toponimia.
β
Iturriotz.
Iurritako. Toponimia.
β
Iurritako.
ixkiΓ±, IxkiΓ±a. Izena.
β
Izkin, bazter, kantoi.
π Esquina.
ixtu (1), ixtua. Izena.
β
listu, txistu, tu.
π saliva.
ixtu (2), ixtua. Adjektiboa.
β
estua .
π estrecho.
iya, ihi. Izena.
β
ihi.
π Ingurune hezeetan, erreka bazterretan, sortzen den landarea.
π junco.
iya ailletun. Adberbioa.
β
Iristear.
π Estar al llegar.
Iyeru. Toponimia.
β
Igeroa.
izaki. Lokailua / Juntagailua / Menderagailua.
β
zen eta.
π -ki atzizkia, aipamen baten ondorio gisa erabiltzen da.
π ya que era....
izan ber. Nagusia.
β
Izan behar.
π Herriko zaharrek "omen" partikularen ordez erabiltzen dute.
π Debe de ser, debΓa de ser.
izandu. Nagusia.
β
Izan.
π Ser.
izi, Iziya. Izena.
β
Izain.
π Odola xurgatzen duten uretako animaliak. Gaixotasun batzuk sendatzeko erabiltzen ziren: gaixoari odola kentzeko. Garbitzeko: surtako hauetsetan jartzen ziren eta odol guztia botzen zuten, berriro ere berrerabiltzeko. Oso estimatuak ziren eta ordaindu egiten zituzten erietxetan. Erreketan egoten ziren: bi koloretakoak ziren, batzuk onak, besteak txarrak. Ohitura zen, sos batzuk ateratzeko, erreketan bilaka ibiltzea.
π Sanguijuela.
izter-txoko, izter-txokua. Izena.
β
iztondo, iztai, iztarte.
π ingle.
izu, izua. Izena.
β
ikara., β
beldurra.
π pavor.
β Izutu aditz eratorria ere erabiltzen da. Baita izua eman ere, izuarazi esateko. .